தமிழரின் தாய்மண்ணில், வீரமும் அறமும் மனித நேயமும் கலந்து வாழ்ந்த அரசர்களின் வரலாற்றைப் பலரும் பேசினாலும், அவர்கள் மனிதத்தன்மைக்காக குறிப்பாக நினைவுபடுத்தப்படுபவர் வேள் பாரி. இந்த மன்னனின் புகழ் சங்க இலக்கியத்தில் பசுமையுடன் காட்சி தருகிறது. அந்த வரலாற்றினை இன்றைய
தன் எதிரே தோன்றும் மனிதர்களைக் கொண்டு தான் நம் வாழ்வியல் கட்டமைக்கப்படுகிறது. சமூதாயக் கோட்பாட்டில் நல்லவை, கெட்டவைகளை தெரிந்தோ தெரியாமலோ நாம் நம் சுற்றத்திடமிருந்துதான் கற்றுக் கொள்கிறோம். அப்படித் தான் கண்ட மனிதர்களை படைப்பாக்குவதிலும் அவர்களை இலக்கியத்தில் இ
கவிதைக்கும் கவிஞனுக்கும் தான் காலவரையறைகள் எதுமில்லை, கவிதைக்கும் கவிஞனுக்கும் இடையே உள்ள பந்தம் அவன் எதிர்கால கனவுகளை சுமந்தும் நிகழகால துயரத்திலிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளவும் இறந்தகால சுக நரக நினைவுகளை அசைபோடவும் கவிதையின் மொழி அறிந்து அதனை தனக்கு சாதகமாக கையாள
